Praten over de dood

In mijn praktijk komen veel cliënten, jong en oud. En zo goed als bij iedere cliënt komt ergens in een sessie de dood ter sprake. Iedereen wordt er vroeg of laat mee geconfronteerd, in welke vorm dan ook. Mensen voelen zich hier bij mij ongeremd en vrij in. Ze voelen en weten dat er iemand tegenover hun zit die hun echt kan begrijpen. En dat is een groot en essentieel verschil!

Je kunt over deze thema’s pas echt meepraten als je weet waarover de ander het heeft, dus als je het zelf meegemaakt hebt. Ieder ander zal je daardoor niet echt kunnen begrijpen, waardoor je je emoties vaak onbewust tegenhoudt om ze te laten stromen. Hier kan je uiteindelijk ziek van worden, terwijl men zich vaak al zo alleen en onbegrepen voelt.

Wat vertel je kinderen?

Heel vaak hoor ik dat tegenover kinderen anders gepraat wordt hierover, of erger nog, helemaal niet erover gepraat wordt. Veel mensen zijn van mening dat je dit kinderen moet besparen, het er maar niet over moet hebben, of iets anders zeggen dan dat het in werkelijkheid is.

De kinderen van tegenwoordig voelen haarfijn aan als er iets is waarover de ouders of andere familieleden niet over willen praten. Heel veel kinderen zijn in hun ontwikkeling op dit gebied al veel verder dan menig oudere.

Als kinderen vragen stellen dan doen ze dit niet voor niks. Want de dood is onlosmakelijk verbonden met het leven, ook voor kinderen. Geheimzinnigheid, dingen achterhouden of kinderen zelfs geen afscheid laten nemen van een dierbare zijn huiveringwekkende initiatieven, die meestal vanuit de ouders komen. Ze hebben geen enkel idee dat ze hun kinderen enorm tekortdoen om dit proces mee te maken. Ze hebben daarnaast ook geen weet ervan dat ze hun eigen groeiproces afkappen.

Erover praten is de sleutel!

Het werkt helend voor jezelf om over de dood te praten en er niet over te zwijgen. Vooral ook om de vragen te durven stellen die je bezighouden. De overleden dierbare help je er ook mee, want hij/zij is dan weer onmiddellijk bij je en voelt zich gehoord en gezien. Er niet over praten zorgt voor stilstand, voor jezelf en de overleden dierbare die niet verder kan op zijn of haar reis.

Er zijn volwassenen, hele gezinnen, maar ook individuele kinderen die speciaal bij mij hiervoor een afspraak willen maken. En dit is allemaal mogelijk.

Blijf niet rondlopen met onuitgesproken vragen, of gedachten die als een film steeds opnieuw voorbij komen zodat je blijft hangen. Durf ze te stellen en vertel je film!
Wees welkom, voel je begrepen, zodat je verder kan groeien op je levenspad!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *