Categoriearchief: Toevallige ontmoetingen

Omhoog naar de hemel!

Sta ik bij de kassa met onze jongste zoon bij Plus Supermarkt. Hier is momenteel de actie van Kruiden Sjeffies, zaadjes die je mag planten in leuke potjes, en waarop alle kinderen gek zijn.

De dame voor ons aan de kassa krijgt maar liefst 4 potjes met Kruiden Sjeffies, waarop ze naar mijn zoon kijkt en zegt, die wil jij zeker wel? En onze lieverd zegt natuurlijk ja graag.
In de rij bij de kassa staat een andere mevrouw die zegt: “Deze moet je goed water geven jongen, dat heb ik ook gedaan bij die van mij. Ze zijn zo goed gegroeid dat ze tot aan de hemel komen!”

Mijn zoon en ik kijken mekaar aan en zeggen “Als dat klopt dan klimmen we meteen omhoog en bedenken ons geen moment!”. Water geven dus!

Wat zou dat mooi zijn…voor heel veel mensen! Gelukkig ervaren we bij ons thuis dat er ook nog andere manieren zijn om contacten te onderhouden met onze lieve schat en anderen hierboven!

Hoe kijk jij?

Het overgaan van de zomer naar de herfst, is ook een overgang naar een andere gevoelsfrequentie in een mensenleven. Donkere dagen, vallende blaadjes, koudere temperaturen. Het zijn allemaal veranderingen van de natuur die op een mens doorwerken.

Die veranderingen zijn er niet voor niets in de natuur, en bij de mens ook niet.

Hoe mooi is het als je in de natuur wandelt en de indrukken hiervan op je laat inwerken. Sta eens open voor de verandering die in je opkomt, en laat het bij je binnenkomen. Voel eens wat dat met je doet. Wordt je er blij van? Of emotioneel? Komen herinneringen in je op? Misschien doet het je wel niks…

Ik vertelde laatst met iemand in het bos en zei; “kijk eens hoe prachtig het hier is, die rode kleuren van de bladeren, ze worden iedere dag mooier. Hier kan ik nou echt van genieten!”. Degene tegen wie ik dit zei vertelde toen dat haar zoiets nooit opviel, en dat ze daar ook nooit naar keek. Hierna kregen we een diepgaander gesprek over dingen kunnen zien, je openstellen voor de ogenschijnlijke normale dingen in bijvoorbeeld de natuur. Na dit gesprek is ze met hele andere inzichten verder gelopen.

De week erna zag ik haar weer en ik kreeg meteen te horen dat ze sinds ons gesprek weer blij kan worden van de eenvoudige, normale dingen om haar heen. Ze kijkt met andere ogen naar de dingen, vooral ook de natuur. Dingen vallen op die ze normaal gesproken niet zou zien. En door dat te zien krijgt ze een gevoel van dankbaarheid in zich, dankbaar dat ze dit allemaal kan en mag zien.

De mens en de natuur zijn zo vol verrassingen, je moet het alleen willen zien.

Waarom zou je meer willen?

Een bijzonder gesprek…
met een bijzonder iemand,
op een bijzondere plek.

Onlangs sprak ik op een begraafplaats met iemand over het thema wanneer iemand tevreden is. De meeste mensen zijn niet tevreden met hun leven, en willen altijd meer en meer hebben. Ze zijn zelden nog tevreden met hetgeen ze hebben. Deze ontevredenheid kan je in het ergste geval innerlijk ziek maken, zodat je dit jaren van je leven kan kosten.

Nog een bedrijf erbij?
Deze man, die twee succesvolle bedrijven op verschillende locaties heeft liggen, werd onlangs gevraagd om op een derde locatie eenzelfde soort bedrijf op te starten. Hij vertelde dat hij hier niet over na hoefde te denken, hij wilde liever in zijn vrije tijd iets leuks met zijn gezin blijven doen. Want wat is nu echt belangrijk in het leven?

Hij maakte nog een mooie opmerking… waar je eens over na kunt denken;

Als ik ’s morgens twee boterhammen eet,
wat moet ik er dan met drie?

Wilskracht

Ik maak met regelmaat mooie, bijzondere en toevallige ontmoetingen mee, dat ik heb besloten ze te gebruiken als blog, om met jullie te delen. Dit zijn ontmoetingen die me raken en die me aan het denken zetten.

Leeftijd
Onlangs werd ik aangesproken door een man op leeftijd, zomaar ergens op een parkeerplaats. Wat begon als een eenvoudig praatje werd al snel een boeiend gesprek. Deze man, die eruit zag zo tussen de 65 en 70 jaar, bleek maar liefst 91 jaar oud te zijn. Hij was heel helder van geest en heel nieuwsgierig, had veel meegemaakt in zijn leven en had een gezonde portie humor.

Wilskracht en overleven
Onder andere vertelde hij dat hij in de tweede wereldoorlog opgepakt was door de bezetters en toen verplicht arbeid voor hun heeft moeten verrichten. Deze zware tijd heeft hij overleefd door zijn wilskracht. Ook sprak hij over zijn verplichte diensttijd in Indonesië, waar hij zoals hij zei op beide schouders een engelbewaarder had zitten. Hij had daar veel geluk gehad.

Bij alles wat hij zei keek hij goed naar mij hoe ik hierop reageerde, of ik ook met humor in het leven stond. Humor was heel belangrijk voor hem geweest, anders had hij het niet gered in zijn leven, want het hielp hem om door moeilijke situaties heen te komen.

Respect
Deze man had in zijn leven bijna alles meegemaakt, maar het belangrijkste heeft hij altijd de eenvoud van de dingen gevonden. Tot aan zijn pensioen was hij leraar op een technische school, en hij vertelde dat hij soms zijn vrije middag opofferde om met zijn klas gezamenlijk iets leuks te doen. Deze vorm van teambuilding werd toen niet altijd geaccepteerd door het hoofd van de school, maar hij deed het toch. Hierdoor had hij minder problemen met de jongeren in zijn klas. Ondanks alle regeltjes en wetten van de school heeft hij de vriendschap gewonnen van de jongeren, en dit heeft zijn vruchten afgeworpen.

Hoe langer het gesprek duurde, hoe meer diepgang het kreeg. We hebben gesproken over hoe je in deze wereld oud kan en wil worden, hoe belangrijk vriendelijkheid tegenover de medemens is, hoe gezond lachen is, en wat er gebeurt als je doodgaat.

Deze vitale man van 91 jaar staat door zijn manier van leven nog altijd met twee benen op de grond, en hij geniet van iedere nieuwe dag. Hij heeft nog veel plannen die hij wil uitvoeren, dus er tussenuit piepen gaat nog niet. Zijn gedrevenheid, een vleugje humor, en bovenal zijn sterke wilskracht houdt hem vitaal, en daardoor vindt hij het leven nog altijd de moeite waard!