Maandelijks archief: juni 2019

Waarom ga JIJ op vakantie?

Dat is een goeie vraag: Waarom ga JIJ nou eigenlijk op vakantie?
Dit is een vraag die je jezelf kan stellen voordat je iets gaat boeken.

  • Wil je gaan omdat iedereen op vakantie gaat?
  • Heb je wel zin om met je hele gezin op vakantie te gaan?
  • Of zou je eigenlijk liever alleen gaan?
  • Wil je echt op vakantie of is het vluchtgedrag?
  • En wat is je verwachting van op vakantie gaan?

vw-camper-336606_960_720

Weinig of geen zin, iedereen gaat,  jij dus ook? Je kan het toch niet maken om op te vallen door niet te gaan! Door je op deze manier in allerlei bochten te wringen om te doen wat anderen doen, zal deze keuze om wel of niet op vakantie te gaan jou alleen maar meer stress bezorgen. Je zal terugkomen van vakantie zonder opgeladen te zijn van positieve energie.

Hoe krijg je positieve energie?

Mensen vertellen dat ze op vakantie willen gaan om de accu op te laden. Vaak lukt dat ook, maar terug thuisgekomen schieten ze opnieuw in de dagelijkse beslommeringen, en de opgeladen accu is vrijwel meteen leeg. Ik ben van mening dat de bedoeling van vakantie is om je op te laden met positieve energie. En waar krijg je nu positieve energie van? Juist, van mensen waarbij je je goed voelt, want deze geven je de benodigde positieve energie!

Het is dus belangrijk om je in deze vrije weken te omringen met mensen die je graag om je heen hebt, en waarbij je dus meer tijd als normaal mee door kan brengen. In je vakantieweken heb je dát juist nodig, want dit voedt je energiepeil, maakt het gelukshormoon aan en zorgt dat de stresshormonen tot stilstand komen. Hierdoor zal je uitgerust én met nieuwe energie terugkomen van een welverdiende vakantie. En of dat nu een verre reis is of dicht bij huis; als je de juiste mensen om je heen hebt waar je deze positieve energie van kunt krijgen, maakt het namelijk niet uit waar je naar toe gaat!

maldives-666118_960_720

Een goed gesprek verheldert de horizon…

Als je niet weet wat je zult gaan doen, wel of niet op vakantie, je weet het allemaal niet meer. Je ziet de zon niet meer schijnen tussen de wolken, waardoor alles somber en bewolkt uitziet. Dan kan één sessie vaak al voldoende zijn om tussen de wolken wél de zon te kunnen zien. Een goed gesprek verheldert de horizon, en maakt dat je wel weer gerichte keuzes kunt maken!

Hoe gaat het met jou?

Heb je enig idee hoe deze vraag bij iemand binnenkomt die zijn dierbare verloren is? 
En wat dit voor degene betekent dat dit aan hem/haar gevraagd wordt?

Het leven gaat verder

Ook voor degenen die achterblijven na een groot verlies gaat het leven verder. Deze mensen beseffen dit meer dan andere mensen, want ze merken dat ze niet meer mee kunnen gaan op het tempo van de anderen. 
Het leven van een nabestaande staat een hele lange tijd stil, komt dan eventjes in beweging, om hierna weer stil te staan. Het is vreselijk moeilijk om dit te ervaren, maar nog veel moeilijker om het gevoel te hebben dat niemand meer naar je omkijkt. En vooral doorreist op de sneltrein van het leven, vaak zonder om te kijken.

Twee soorten treinen

Mijn ervaring is dat alle mensen verder gaan met de sneltrein van het leven. Begrijp me niet verkeerd, want zo hoort het ook te zijn. Je kunt tenslotte niet verwachten dat de wereld stilstaat net als jij, nadat jij een groot verlies hebt meegemaakt.

Als nabestaande reis je verder in de stoptrein, die vaak stil staat doordat er een obstakel is. Hierdoor ontstaat er een soort van kloof tussen de sneltreinreizigers en die van de stoptrein.

Je kunt na het lezen deze blog je wellicht iets voorstellen, hoe het voor degene moet zijn waaraan gevraagd wordt hoe het met hem/haar is. Het is net alsof er dan een klein lichtje schijnt in de lange donkere tunnel. Want dan stapt iemand bewust even af van de sneltrein, om hierna met jou in de stoptrein te praten, stil te staan en te luisteren.
Enorm waardevol voor beide reizigers, maar ook voor degene die overgegaan is!