Maandelijks archief: augustus 2017

Wilskracht

Ik maak met regelmaat mooie, bijzondere en toevallige ontmoetingen mee, dat ik heb besloten ze te gebruiken als blog, om met jullie te delen. Dit zijn ontmoetingen die me raken en die me aan het denken zetten.

Leeftijd
Onlangs werd ik aangesproken door een man op leeftijd, zomaar ergens op een parkeerplaats. Wat begon als een eenvoudig praatje werd al snel een boeiend gesprek. Deze man, die eruit zag zo tussen de 65 en 70 jaar, bleek maar liefst 91 jaar oud te zijn. Hij was heel helder van geest en heel nieuwsgierig, had veel meegemaakt in zijn leven en had een gezonde portie humor.

Wilskracht en overleven
Onder andere vertelde hij dat hij in de tweede wereldoorlog opgepakt was door de bezetters en toen verplicht arbeid voor hun heeft moeten verrichten. Deze zware tijd heeft hij overleefd door zijn wilskracht. Ook sprak hij over zijn verplichte diensttijd in Indonesië, waar hij zoals hij zei op beide schouders een engelbewaarder had zitten. Hij had daar veel geluk gehad.

Bij alles wat hij zei keek hij goed naar mij hoe ik hierop reageerde, of ik ook met humor in het leven stond. Humor was heel belangrijk voor hem geweest, anders had hij het niet gered in zijn leven, want het hielp hem om door moeilijke situaties heen te komen.

Respect
Deze man had in zijn leven bijna alles meegemaakt, maar het belangrijkste heeft hij altijd de eenvoud van de dingen gevonden. Tot aan zijn pensioen was hij leraar op een technische school, en hij vertelde dat hij soms zijn vrije middag opofferde om met zijn klas gezamenlijk iets leuks te doen. Deze vorm van teambuilding werd toen niet altijd geaccepteerd door het hoofd van de school, maar hij deed het toch. Hierdoor had hij minder problemen met de jongeren in zijn klas. Ondanks alle regeltjes en wetten van de school heeft hij de vriendschap gewonnen van de jongeren, en dit heeft zijn vruchten afgeworpen.

Hoe langer het gesprek duurde, hoe meer diepgang het kreeg. We hebben gesproken over hoe je in deze wereld oud kan en wil worden, hoe belangrijk vriendelijkheid tegenover de medemens is, hoe gezond lachen is, en wat er gebeurt als je doodgaat.

Deze vitale man van 91 jaar staat door zijn manier van leven nog altijd met twee benen op de grond, en hij geniet van iedere nieuwe dag. Hij heeft nog veel plannen die hij wil uitvoeren, dus er tussenuit piepen gaat nog niet. Zijn gedrevenheid, een vleugje humor, en bovenal zijn sterke wilskracht houdt hem vitaal, en daardoor vindt hij het leven nog altijd de moeite waard!

Verwerken van verlies

Kun je het verlies van een dierbare ‘verwerken’?  Heel veel mensen zullen hierop volmondig ja antwoorden. Maar hoe zit dat nou echt?

Hoe jezelf als persoon in het leven staat is hierbij van groot belang. Iemand die in zijn leven al veel tegenslagen heeft moeten incasseren, en heeft moeten knokken om als het ware overeind te kunnen blijven, zal als een dierbare sterft heel anders hiermee omgaan, dan iemand die een leven met geluk en voorspoed heeft gehad. Zo’n iemand heeft een enorme vechterslust in zich ontwikkeld, omdat hij altijd al op deze manier door het leven heeft moeten gaan.

sunset-214576_960_720

Dit leven met tegenslagen is niet voor niets geweest, want door zijn verleden is deze persoon zo gevormd om steeds weer te moeten overleven, dat dit eigenlijk puur gebeurt vanuit een innerlijke kracht. Een innerlijke vechterskracht wel te noemen. Deze mensen hebben zo’n enorm doorzettingsvermogen en bezitten een grote kracht om verder te gaan. Ze zijn gewend om zich vooruit te knokken, en zullen dit ook doen.

Als je met deze mensen praat zal je snel merken dat ze praten vanuit een innerlijke kracht die hun drijft. Ze hebben min of meer de grip op hun eigen leven niet verloren. Daarom zullen deze mensen op hun eigen vertrouwde manier omgaan met een groot verlies, zelfs met het allerergste verlies wat een mens kan meemaken; namelijk het verlies van je kind.

Iemand die een leven met geluk en voorspoed heeft gehad, en dan voor een groot verlies komt te staan, heeft meer tijd en handvaten nodig om te overleven. Deze handvaten zijn nodig om te leren zien dat het leven verder kan en moet gaan, en na verloop van tijd ook weer de moeite waard kan zijn. Tijd heb je nodig om te leren leven zonder je dierbare, en deze tijd kan voor iedereen anders zijn. Praten met mensen die je écht begrijpen is van hele grote waarde. Hierdoor wordt je uit de negatieve spiraal getrokken, zodat je weer verder kunt gaan om je eigen levenspad te bewandelen, op je eigen tempo.

Kun je het verlies van een dierbare ‘verwerken’?
Het antwoord hierop is nee, je moet ermee leren leven.